Definitie van Arbitrage

De arbitrage is een optionele maatregel die ontstaat tijdens een jurdico proces, met het motief van de oplossing van het geschil zonder toevlucht te nemen tot een proef gemeenschappelijke voeren. De arbitrage Inici in de vroege gemiddelde leeftijd , als feodale heren protegan juridische problemen voor iedere burger, verandering uit de slavernij, totdat ze genoeg had geld om aan koop uw vrijheid ; ste werd beschouwd als de arbitrage domstico. Het was verboden, maar in het jaar 1789 verschijnt weer, en het is gebleven tot onze dagen.

Voor de arbitrage kan plaatsvinden is vereist dat beide partijen estn volgens beslissing, zodat u een onafhankelijke derde partij zou moeten kiezen die verantwoordelijk is voor de oplossing van het geschil te zijn. Met de tussenkomst van de derde is het niet nodig om de rechter , maar is nodig wanneer de beslissing moet worden afgedwongen. Arbitrage heeft vele voordelen, zoals de snelheid , de flexibiliteit en kan overeenkomsten eerder mee eens.

Existen twee soorten arbitrage , institutionele , gegeven in instellingen die onder hun eigen regels en onafhankelijke , waar de scheidsrechters kiezen waar de regels zullen gelden. Ook deze andere indeling, die wordt gebruikt in overeenstemming met de aard van de storing die optreedt, Hese zijn recht en in het eigen vermogen.

De principes van arbitrage zijn: vrijwilligheid, gelijkheid , publiek , tegenspraak, de vrijheid van de configuratie van het arbitrageproces en vertrouwelijkheid ; uitleggen aas, moet u te allen tijde, de lay-out van de twee partijen om beslissingen van een derde, gelijke rechten, de verplichting in te dienen om hun argumenten, weet van wat hij wordt beschuldigd presenteren, bepalen de delen van verwerken en houden het proces onder wraps.

.