definitie Natrium

De natrium is een elektrolyt volgens gecatalogiseerd zijn lading elektromagnetische als catin en vertegenwoordigt de grootste component in de extracellulaire omgeving zijn een belangrijke vertegenwoordiger van de cellulaire osmolariteit in combinatie met chloor en bakken.

De natrium heeft verschillende toepassingen op het lichaam niveau wordt gebruikt in de regulatie van de druk arteriële , overdracht van zenuwimpulsen, volume optimistisch, hdrico evenwicht tussen anderen, hun waarden bloed zijn 135-145 mini-equivalenten per liter als lagere waarden niet vermeld wordt gezegd dat de patiënt zich presenteert met een hyponatriëmie , maar als je hogere waarden vermeld dat de patiënt zich presenteert met een hypernatremia, de evaluatie van deze elektrolyt is hij heeft op twee manieren gedaan door Peripheral gaan door de winning van optimistische materiaal en kan worden gemeten waarden in de urine monsters (normale waarden urine natrium voor volwassenen en kinderen is 250-700 mini-equivalent per monster verzamelde in vierentwintig uur.

Cuando bezat de hoge niveaus natrium, dat wil zeggen, heeft hypernatriëmie (hogere waarde van 145 mEq/L) kan de patiënt omdat verschillende pathologieën als azotemia (hoge waarden van stikstof) , brandwonden en uitdroging, ziekte Cushing, hyperaldosteronisme, diarree, braken, overmatig zweten onder anderen, anders dat een (lagere waarde van 165 mEq/L) hyponatriëmie aanwezig wordt ingediend bij pathologieën zoals: qustica fibrose, congestief hartfalen, metabole acidose syndroom nefrtico, onder andere criteria die aangeven voor mij dat de patiënt zich presenteert met hyponatriëmie ze hoog plasmtica hiposmoralidad, urinaire osmolariteit, normale nierfunctie .

.