definitie reactiviteit

Eigendom reageren, chemisch of anderszins. Het kan ook worden gedefinieerd als de zintuigprikkels of ongebruikelijke belangstelling aspecten van het milieu, omdat het onverschilligheid aan hitte of kou zijn, alsmede negatieve geluiden of especficas texturen antwoorden, ook een gevoel van geur of aanraking verergerd. De reactiviteit niet langer een resultaat in emotionele intelligentie , te beheren, te begrijpen, selecteren en werken hun emoties om tot positieve resultaten te genereren.

De reactiviteit komt ook rond de stress, het is een kwestie die in de mode psychologen en psychiaters die mensen helpen bij het bestrijden sta ziekte , omdat de index staaf reactiviteit in ieder mens als gevolg van cognitieve, emotionele, vegetatieve en gedragsmatige reacties op situaties die potentieel schadelijke, gevaarlijke of vervelende aandoening hun weg kunnen zijn om te reageren op interne of externe stressfactoren .

La reactiviteit in mensen die getroffen zijn door de omstandigheden en richten al hun inspanningen is kringen van belang waarover zij geen controle heeft en ningn pessimistische en fatalistische zonder de veronderstelling dat de verantwoordelijkheden en risico's . Maar reactiviteit niet alleen aanwezig in het emotionele deel, maar ook gezien in de branche van chemie , waar verwijzing naar het vermogen van een element te combineren met andere veroorzaakt een reactie , bijvoorbeeld metalen over als ze verliezen hun valentie-elektronen gemakkelijk en ionisatie-energie van laag waardoor een grotere reactiviteit .

.