Definitie van Plaster

Gips is een mineraal gemeenschappelijke geconstitueerde clcico gehydrateerd sulfaat (CaSO42H2O), haar gekleurde caracterstico is wit, aards of compacte uiterlijk en is meestal zacht genoeg om te worden bekrast met ua. Het gekristalliseerde gips heeft witte kristallen of opgerold kleurloze, vaste of. Gips is een soort van sedimentair gesteente gevormd door precipitacin van calciumsulfaat in zeewater . Het komt in vulkanische gebieden door inwerking van zwavelzuur op de calcium-bevattende mineralen ; Ook het lokaliseert in vele kleien als product van de reactie van kalksteen met zwavelzuur. Dit mineraal kan overal in de wereld te vinden; een aantal van de beste sites estn in Frankrijk, Zwitserland, de Verenigde Staten en Mexico.

De clcico sulfaat dihydraat staat bekend als "gips natuurlijk " " steen gips" of "gips". Sinds de oudheid deze verbinding wordt gebruikt; Egyptenaren gebruikten het om mortel en stucwerk in de piramides van Gizeh , de tempels van Karnak en het graf van Toetanchamon . Andere toepassingen zijn als meststoffen in droge en alkalische bodem, als strooisel in de geslepen glazen plaat als basis pigmenten voor verf; ook gebruikt in Portland cement .

Industrialmente, gips dihydraat verwarmd verliezen van het water en tot een fijn poeder convirtindose hemihydraat , bekend als gips of gips Pars of " Plaster ". Dit indien gemengd met water een pasta die verhardt in mallen is . Vooral het heeft medisch gebruik als het dient verband op een lichaamsdeel te houden geïmmobiliseerd. Het kan ook worden gebruikt als bouwmateriaal voor het maken van mallen voor de vervaardiging van beelden en beelden, keramiek, tandheelkundige platen oa.

.