Definitie van usurpatie

Het woord komt uit het usurpatie actie om toe te eigenen , die op zijn beurt is afgeleid van het Latijnse usus dat het recht om te genieten van wat hoort en rapere werkwoord rukken betekent, grijpen . Deze term wordt veel gebruikt binnen de wettelijke context en wordt gedefinieerd als de werking van aduearse illegale heftig, en het beheer van de intimidatie , een goede ( meubels of eigendom) of naar rechts die behoren tot een andere persoon. De usurpation wordt beschouwd door de wet als een misdaad die wordt bestraft door de gerechtelijke organen, omdat niet alleen het genereert een dao materiaal aan het slachtoffer, maar het doet pijn als psychisch.

Wanneer de usurpatie van identiteit is, hoe ernstig het probleem is nog groot, omdat het impliceert dat een persoon is beneficindose van iets door middel van de identiteit van een ander, ocasionndole kosten en verantwoordelijkheden onderwerp econmicas beïnvloed . Vandaag deze misdaad wordt vaak gedaan met de vooruitgang die de informatietechnologie is geweest, de opkomst van sociale netwerken , etc. Raz. Dit alles heeft ertoe geleid dat iedereen de mogelijkheid om te hacken op de rekening van een ander en zijn identiteit toe te eigenen hebben.

Cuando de usurpatie is de goederen eigendom , is de situatie ook ingewikkeld omdat in de meeste situaties en vanwege de econmicos problemen en dakloosheid, sommige mensen zijn in de nodig van bezetten huis of grond behoren tot andere mensen , en vond in geweest verlaten . Er zijn een aantal gevallen waarin de wetgeving bepaalt dat, na het na verloop van tijd het algemeen lang, die meer macht over de eigenschap die wist hoe om een ​​goede doel te gebruiken is dat de initiële dueo, zoals aanwezig voor de wet is alles, de documenten die bekroond als de eigenaar van het onroerend goed.

Op dezelfde manier kan worden geconfronteerd met een usurpatie van functies, wanneer een persoon gaat uit van de realisatie van specifieke activiteiten zonder legale, zoals een persoon die een advocaat imiteert zonder te worden gecertificeerd eerst door een instelling voor hoger onderwijs en erkend door de tweede wet school.

.